زمزمه

شب پر از زمزمه است
باد پیغام سحر را
بر پنجره ها می کوبد
پیچک همسایه
پنجه آشفته به در می ساید
سیرسیرک غم دیرینه خویش
زخمه بر ساز سحر می خواند
عابری با غزل جانکاهش
عطر یک خاطره
در کوچه شب می پاشد
باغبان منتظر است
تا به آوای خروسی از دور
یا نسیمی از صبح
آب را در دل این مزرعه
جاری سازد
باغبان منتظر است

مدیرآثاری

باغ رویا

توی باغ خواب من

گرمای بارون می مونه
توی آینه آباش
رقصای رنگین کمونه

توی باغ سبز من
زردی پاییز نمیاد
زیرسقف آسمون
شبهای تاریک نمیاد

توی دشت خواب من
شاپرکا پر می کشن
روی گونه های گل
نقره مهتاب می پاشن

توی باغ خواب من
صنوبرها قصه میگن
قصه اسب سفید
شاه پریون را میگن

تو کویر خواب من
شباش ستاره بارونه
روی خاک نرم اون
نقش ستاره میمونه

توی شهر خواب من
شب را چراغون می کنن
تکه های خورشیدو
فرش خیابون می کنن

توی باغ خواب من
قفلای درها وا می شن
وقتی آفتاب می زنه
زنجیرا صد پاره می شن

توی باغ خواب من
خونه ها دیوار نداره
توی کوچه های اون
برج و نگهبون نداره

روی سقف آسمون
آرزوهام پر می کشه
توی محراب چشام
چشمه خورشید می جوشه

مدیرآثاری

شعری از زنده یاد عارف قزوینی

از خون جوانان وطن لاله دمیده
از ماتم سرو قدشان سرو خمیده
در سایه گل، بلبل ازین غصه خزیده
گل نیز چو من در غمشان جامه دریده
چه کج رفتارى اى چرخ!
چه بدکردارى اى چرخ!
سر کین دارى اى چرخ!
نه دین دارى نه آیین دارى اى چرخ!
از اشک همه روى زمین زیر و زبر کن
مشتى گرت از خاک وطن هست به سر کن
غیرت کن و اندیشه ایام بتر کن
اندر جلو تیر عدو سینه سپر کن
چه کج رفتارى اى چرخ!
چه بد کردارى اى چرخ!
سر کین دارى اى چرخ!
نه دین دارى نه آیین دارى اى چرخ!
از دست عدو ناله من از سردرد است
اندیشه هر آن کس کند از مرگ نه مرد است
جانبازى عشاق نه چون بازى نرد است
مردى اگرت هست کنون وقت نبرد است
چه کج رفتارى اى چرخ!
چه بدکردارى اى چرخ!
سر کین دارى اى چرخ!
نه دین دارى نه آیین دارى اى چرخ!

موج خون

> آبان1388 - موج
> خون
>
>
> شرم تان باد ای خداوندان قدرت
> شرم تان باد ای خداوندان قدرت
> بس کنید
> بس کنید از اینهمه ظلم و قساوت
> بس کنید
> ای نگهبانان آزادی
> نگهداران صلح
> ای جهان را لطف تان تا قعر دوزخ
> رهنمون
> سرب داغ است اینکه می بارید بر
> دلهای مردم،سرب داغ
> موج خون است این که می رانید بر آن
> کشتی خودکامگی،موج خون
> گر نه کورید و نه کر
> گر مسلسل هاتان یک لحظه ساکت می
> شوند
> بشنوید و بنگرید
> بشنوید این وای مادرهای جان
> ‌آزرده است
> کاندرین شبهای وحشت سوگواری می
> کنند
> بشنوید این بانگ فرزندان مادر
> مرده است
> کز ستم های شما هر گوشه زاری می
> کنند
> بنگرید این کشتزاران را که
> مزدوران تان
> روز و شب با خون مردم آبیاری می
> کنند
> بنگرید این خلق عالم را که دندان
> بر جگر بیدادتان را بردباری
> میکنند
> دست ها از دست تان ای سنگ چشمان بر
> خداست
> گر چه می دانم
> آنچه بیداری ندارد خواب مرگ بی
> گناهان است،وجدان شماست
> با تمام اشک هایم باز نومیدانه
> خواهش می کنم
> بس کنید
> بس کنید
> فکر مادرهای دلواپس کنید
> رحم بر این غنچه های نازک نورس
> کنید
> بس کنید